”I LOVED İT ALL- HEPSİNİ SEVDİM”

Temmuz 2015 | Seyda Kartal, Mimarlık Öğrencisi
13186

Hangisi daha zordur?
Ölüme bu kadar yakınken yaşama tutunmaya çalışmak mı?
Sevdiğin gözlerinin önünde erirken yapacak hiçbir şeyinin olmaması mı?
Yanıtlaması belkide en zor sorulardan biri bu.Çünkü biz hep anı yaşarken ölümü geri plana atarız ölüm uzaktır bize ya da biz uzak olmasını isteriz .
“ben kanserim. ” cümlesiyle başlayan bu süreç ne kadar ileri seviye, atlatma şansı var mı, her gün kanserden ölen insanların haberini duyarken gerçekten bundan kurtulanların oranı nedir? Soruları ile her an beynini oymaktadır.Devam ediyormussun gibi görünsende hayata aklın bu savaştadır hep .
Sevdiğinden hiç ayrılmayacak gibi yaşar anılarla dolarsın . Sonra öğrenirsin ki sevdiğin insanla aranda kum saati misali bir süreç başlamıştır çoktan ve geri dönüşü yoktur. Moralini bozmamak için neşeli kalmaya çalışırsın, için kan ağlasa da belli etmemek için büyük çaba sarf eder yaşamış olduğun anıları bir daha yaşayamayacağın için hayata lanet edersin. Bu hikaye uzak değil hepimize bir o kadar yakın ve süreç, acı anlatılmayacak kadar zor, sizden istediğim sadece hissetmeniz ve hala sevdikleriniz yanıbaşınızda sağlıkla gülümsüyorken ve sizde sağlıklıyken bunun değerini bilmeniz.
Hayatı güzel anılarla doldurmanız dileğimle..

13186
Aşağıda Amerikalı fotoğrafçı Angelo Merendino ve Eşi Jennifer’ın hikayesi anlatılıyor, Angelo’nun ağzından. Kanser tanısını ilk olarak nasıl aldıkları ve nelerle karşılatıklarını ve baştan sona hastalığın tüm aşamalarını nasıl fotoğrafladığını anlatıyor.


JEN İLE TANIŞTIĞIMIZDA, 30LU YAŞLARIMIZDAYDIK. O ZAMANA GELENE KADAR BİR ÇOK İLİŞKİDEN GEÇMİŞ VE BİR ÇOK ZORLUKLA UĞRAŞMIŞTIK. JEN DAHA ÖNCE EVLENMİŞ VE 25 YAŞINDA DUL KALMIŞTI. JEN’İ ÇOCUKLUĞUNDAN BERİ TANIYANLAR ONUN HER ZAMAN OLUMLU DÜŞÜNEN VE SEVGİ DOLU BİRİ OLDUĞUNU SÖYLERLER. BENCE O DENEYİM JEN’İN HAYATINI ÇOK DERİNDEN ETKİLEDİ. HAYATI NASIL YAŞAYACAĞINI, HAYAT İLE İLGİLİ DÜŞÜNCELERİNİ VE HAYALLERİNİN PEŞİNDEN KOŞMA AZMİNİ BELİRLEDİ.
BEN HAYATTAKİ AMACIMI VE KİM OLDUĞUMU ANLAMAYA ÇALIŞTIĞIM DÖNEMDEYDİM. O YÜZDEN BİZİM İLİŞKİMİZDE KONUŞULMAMIŞ BİR ÇİZGİ VARDI; HAYATI BİRBİRİMİZ İÇİN ZORLAŞTIRMAK İSTEMİYORDUK. HAYAT YETERİNCE ZORDU ZATEN. SABAH EVDEN ÇIKTIĞINDA SENİ YENMEYE ÇALIŞAN BİR HAYATIN DÖNDÜĞÜ DÜNYAYA ÇIKARSIN. BİR KASK TAKAR VE OLAYLARLA UĞRAŞMAYA BAŞLARSIN. EVE GELDİĞİMİZDE SAVUNMALARIMIZI BIRAKMAYI DÜŞÜNDÜK. NEDEN HAYATI BİRBİRİMİZ İÇİN ZORLAŞTIRALIM Kİ?
HER ZAMAN İLİŞKİMİZİ ŞÖYLE GÖRDÜK; JEN VE BENDİM SADECE VE BİRLİKTE BİR TAKIMDIK.
ŞİMDİ GERİYE DÖNÜP BAKTIĞIMDA; JEN’İN BENİ KIRACAĞI HAKKINDA HİÇ ENDİŞEM YOKMUŞ. SONUNA KADAR GÜVENİYORDUM ONA. VE EMİNİM Kİ JEN İÇİNDE DURUM AYNIYDI. BİZ SADECE .. BİRBİRİMİZİ SEVDİK. BİRBİRİMİZE SAHİP OLDUĞUMUZ MÜDDETÇE HAYATTA KARŞIMIZA NE ÇIKARSA ÇIKSIN BAŞEDEBİLECEĞİMİZİ DÜŞÜNÜYORDUK.
13186
AÇIKÇASI BAŞIMIZA NE GELECEĞİ HAKKINDA HİÇ FİKRİMİZ YOKMUŞ. FAKAT BİRİNE SONSUZA KADAR SİZİNLE OLMAK İSTEDİĞİ İSTEMEDİĞİNİ SORDUĞUNUZ ZAMAN VE BUNU KABUL ETTİĞİNİZ ZAMAN, BUNUN NE ANLAMA GELDİĞİNİ BİLİRSİNİZ. INSANLARI YARGILAMAK GİBİ BİR NİYETİM YOK VE BAZI ŞEYLERİN DEĞİŞMEYECEĞİNİ DE SÖYLEMEYE ÇALIŞMIYORUM. BAZI İNSANLAR BOŞANABİLİR TABİKİ. HAYATTA BAZEN BÖYLE ŞEYLER OLABİLİR. FAKAT İNSANLARIN “BİRBİRİMİZE EN GÜZEL YILLARIMIZI VERDİK. ” VEYA BUNA BENZER BİRŞEY DEDİKLERİNİ DUYDUĞUMDA ŞÖYLE DÜŞÜNÜRÜM ” BU KADAR MI? O 7 YILDA NE OLDUKİ BIRAKMAK ZORUNDA KALDIN? ”
TEKRAR SÖYLÜYORUM, İNSANLARI YARGILAMAK GİBİ BİR NİYETİM YOK. BAŞKA İNSANLARIN HAYATINDA NELER OLUP BİTTİĞİNİ BİLMİYORUM. AMA BİRİNE EVLENME TEKLİFİ YAPTIĞINIZDA, BÜTÜN BENLİĞİNİZ İLE BU İŞTE OLMALISINIZ. ÇÜNKÜ BAŞINIZA NE GELECEĞİNİ BİLEMEZSİNİZ. HAYAT EKONOMİK ZORLUKLARLA İŞLERLE VE AİLELERLE YETERİNCE ZOR ZATEN. BUNA BİRDE CİDDİ BİR HASTALIK EKLERSENİZ DAHA DA ZORLAŞIR. ” EĞER İŞLER YOLUNDA GİTMEZSE BOŞANIRIM” DİYE DÜŞÜNMEMELİSİNİZ. BİRİNE HAYATINIZI ADAYACAKSANIZ, ADAMALISINIZ. BUNU ONU SEVDİĞİNİZ İÇİN YAPIN. IYİ GÜNDE VE KÖTÜ GÜNDE YANINDA OLMAK İÇİN.
JENNİFER VE BENİM İÇİN HERŞEY MÜKEMMEL DEĞİLDİ TABİKİ. ZAMAN ZAMAN TARTIŞTIĞIMIZ ANLARDA OLDU. ASIL ÖNEMLİ OLAN ŞEY, TARTIŞMALARIMIZIN BİZİ ETKİLEMESİNE ASLA İZİN VERMEDİK. SONRASINDA DA TEKRAR GÜNDEME GETİRMEDİK. KİN TUTMADIK. BİRBİRİMİZİN SAKİNLEŞMESİNE FIRSAT VERDİK. İLİŞKİMİZİN YÜRÜMESİ İÇİN ANLAŞMIŞ GİBİYDİK. VE BU İŞE YARADI. ÇOK EMEK HARCADIK. BİR ADANMA GEREKTİRİYOR, ANLATABİLİYOR MUYUM? KOLAY DEĞİL. ILK AYLAR BALAYI EVRESİDİR VE BAZI ŞEYLERİ GÖREMEYEBİLRSİNİZ. FAKAT İLİŞKİ EMEK İSTER. PARKTA YÜRÜMEYE BENZEMEZ.

13186


JENNİFER İLE TANIŞTIĞIMIZDA BENİM HAYATIM MÜZİK VE FOTOĞRAFÇILIK OLARAK İKİYE AYRILIYORDU. BİR GRUPTA ÇALIYORDUM. JEN, TANIŞMAMIZDAN 1 AY SONRA MANHATTAN’A TAŞINDI. O ZAMANLAR ÇIKMIYORDUK. AMA İLETİŞİMİ SÜRDÜRDÜK. VE UZUN SÜRE KONUŞABİLDİK. HER NEW YORK’A GİDİŞİMDE MUTLAKA JEN’İ GÖRÜRDÜM. EN SONUNDA ONA KARŞI NELER HİSSETTİĞİMİ ANLATABİLDİM. ONUN İÇİN DELİ OLUYORDUM. BENİMLE ÇIKACAĞINI GÜÇ DÜŞÜNMEMİŞTİM. NE YAPTIĞIMI BİLMİYORDUM. ONUN MANHATTAN’DA GÜZEL BİR İŞİ VE YAŞAMI VARDI. ÇALIŞKAN, ZEKİ VE GÜVENİLİR BİRİYDİ. BENSE ONUN TIRNAĞI BİLE OLAMAZDIM. FAKAT SÜREKLİ ONU DÜŞÜNÜYORDUM. NE ZAMAN YOLDA OLSAM ONA MESAJ GÖNDERİRDİM. HER ŞEY BANA ONU DÜŞÜNDÜRÜYORDU. JEN İLE TANIŞTIĞIMDA, BİZ ÇIKMAYA BAŞLADIĞIMIZDA BİLE ŞU HİSSE KAPILIYORDUM. BANA İLHAM VERİYORDU. HAREKETLERİ İLE YAŞIYORDU. JEN’İN NASIL BİRİ OLDUĞUNU KEŞFETMENİZE GEREK KALMAZDI, ONUN YAPTIKLARI SİZE NASIL BİRİ OLDUĞUNU SÖYLERDİ ZATEN.
BANA HAYATIMI TOPLAMAM İÇİN İLHAM VERDİ. HAYATIM HAKKINDA DAHA SORUMLULUK BİLİNCİYLE DÜŞÜNMEME NEDEN OLDU. NASIL BİR HAYAT İSTİYORDUM? NASIL BİRİ OLMAK İSTİYORDUM? NASIL BİR ARKADAŞTIM? ÖZELLİKLE KONU ARKADAŞLIK OLUNCA EN ÇOK HAYRAN DUYDUĞUM İNSANDI O. HEM BİR ÇOK ARKADAŞA SAHİPTİ. ÖYLE SADECE ARKADAŞ OLSUN DİYE OLANLARDAN DEĞİL. ÇOK ANAÇTI VE ARKADAŞLARI İLE İLGİLİ HERŞEYLE İLGİLENİRDİ. O YÜZDEN BEN HEM İLE TANIŞTIĞIMDA KENDİME ŞU SORULARI SORMAYA BAŞLADIM; BEN NASIL BİR ARKADAŞTIM ? NASIL BİR AİLE ÜYESİYİM? BİRGÜN YAŞAMAKTAN GURUR DUYACAĞIM BİR HAYATI ONUN SAYESİNDE KURMAYA BAŞLAMIŞTIM.

13186

EKİM 2006 DA, NEREDEYSE HERŞEYİMİ SATIP, KAMERA VE BAZI KIYAFETLER HARİÇ, BİR YÜZÜK ALIP MANHATTAN’A UÇTUM. ORAYA VARDIĞIM AKŞAM FAVORİ İTALYAN RESTORANIMIZDA YEMEK YEDİK. YEMEKTEN SONRA EVLENME TEKLİF ETTİM. O DA KABUL ETTİ, 1 EYLÜL 2007’DE CENTRAL PARKTA EVLENDİK.
BUNDAN 5 AY SONRA JEN’E KANSER TANISI KONULDU. O KENDİ SAĞLIĞININ BİLİNCİYDEYDİ, HER ZAMAN KONTROLLERİNE GİDERDİ. EĞER GARİP BİR ŞEY HİSSETSE, OTURUP BEKLEYECEK BİRİ DEĞİLDİ.
OCAK 2008, BEN OHİO’DA AİLEMİ ZİYARET EDİYORDUM. JEN İSE KONTROLLERİNİ YAPTIRIYORDU. BENİ ARADI, ÜRKMÜŞTÜ. AİLE HEKİMİNİN SIKINTILI BİR ŞEY HİSSETTİĞİNİ VE MAMOGRAM İSTENDİĞİNİ BELİRTTİ VE EKLEDİ; “BİLİYORUM, BU MEME KANSERİ. ”
13186


13186

HENÜZ BİRKAÇ AY EVLİYDİK. HİÇBİR ŞEY DÜŞÜNECEK DURUMDA DEĞİLDİM. “BEKLE BİRAZ, TAMAM MEME KANSERİ OLABİLİRSİN. BEKLE BİRAZ TATLIM, BUNLAR NORMAL DUYGULAR. BİRİNİN SANA VÜCUDUNDA BİR ŞEY VAR, TEST YAPMAMIZ GEREKİYOR DEMESİNİN NASIL BİR ŞEY OLDUĞUNU HAYAL DAHİ EDEMİYORUM. BECEREBİLDİĞİM KADAR NE KADAR KORKMUŞ OLDUĞUNU ANLAMAYA DA ÇALIŞIYORUM. FAKAT MAMOGRAMI ÇEKENE KADAR BEKLEYELİM. BELKİ DE DAHA ÖNCE SAHİP OLDUĞUN KİSTLER GİBİDİR. ” DİYEBİLDİM.


13186



13186



13186

SADECE ONU RAHATLATMAYA ÇALIŞIYORDUM. GENELDE İÇİMİZDE MANTIKLI OLAN OYDU. JEN BÖYLE ŞEYLERİN ONU ETKİLEMESİNE GENELDE İZİN VERMEZDİ. BEN DE KORKMALI MIYDIM ACABA? NELER OLUYORDU? O YÜZDEN JEN’E BİR SONRAKİ GÜN EVE GELECEĞİMİ, Bİ ÇÖZÜM BULACAĞIMIZI SÖYLEDİM.


13186

13186

BİR SONRAKİ GÜN EVE GİTTİM. JEN GENELDE SAKİN OLMASINA RAĞMEN AJİTE GÖRÜNÜYORDU. SAKİN OLMAYA ÇALIŞIYORDUM. ONUN BU DURUMUNUN NORMAL OLMADIĞINI BİLMEME RAĞMEN ONU RAHATLATMAYA ÇALIŞIYORDUM.
MAMOGRAM ÇEKTİRMEYE BERABER GİTTİK. SONRA DOKTORLAR ARDINDAN BİZİMLE KONUŞMAK İSTEDİKLERİNİ SÖYLEDİLER. JEN’E MEME KANSERİ OLDUĞUNU DÜŞÜNDÜKLERİNİ SÖYLEDİLER. SONRA JEN BENİ ARADI. HAYATIM BOYUNCA ONUN TELEFONDAKİ “MEME KANSERİM VARMIŞ” SESİNİ UNUTMAYACAĞIM.
13186

UYUŞMUŞ GİBİYDİM. O UYUŞMA HİSSİ HİÇBİR ZAMAN TAM OLARAK GEÇMEDİ.
13186

“BİRBİRİMİZİN GÖZLERİNE BAKIP EL ELE TUTUŞTUĞUMUZU VE ‘BİRLİKTEYİZ, İYİ OLACAĞIZ’ DEDİĞİMİZİ HATIRLIYORUM”
13186

13186

13186


13186

HAYATIMIZDA KARŞIMIZA ÇIKAN HER ZORLUK AŞKIMIZI GÜÇLENDİRİYORDU. AMA BU KANSERDİ. BU BİLMEDİĞİNİZ BİR YERDE HARİTANIZ, YÖN İŞARETLERİ OLMADAN YOL ALMAYA ÇALIŞMAYA BENZİYORDU.
DAHA ÖNCE CANIMIZI SIKAN ŞEYLERİN ARTIK BİR ÖNEMİ YOKTU. BİRBİRİMİZİ GÜLDÜRMEK, KAHKAHALAR ATTIRMAK, DÜŞTÜĞÜMÜZDE BİRBİRİMİZ KALDIRMAK, HAYATIMIZDAKİ İNSANLARA ONLARI SEVDİĞİMİZİ SÖYLEMEK.. BUNLAR ARTIK ÖNEMLİYDİ GÖZÜMÜZDE.
13186

13186

13186

13186

BEN HER ZAMAN JEN’İN FOTOĞRAFINI ÇEKTİM. FAKAT BU SÜRE ZARFINDA FOTOĞRAFÇILIĞI DÜŞÜNMÜYORDUM. TEDAVİMİZİN İLK PERİYODUNDA AİLEMİZ VE ARKADAŞLARIMIZ İNANILMAZ DESTEK OLDULAR. DESTEK GRUBUMUZ OLAĞANÜSTÜ YARDIMCI OLDU. BİZE KART GÖNDERDİLER, YEMEK GÖNDERDİLER, JEN UYGUN OLDUĞUNDA ZİYERET ETTİLER. YARDIM KURULUŞLARINDAN MADDİ DESTEK BİLE SAĞLADILAR. ONLAR OLMADAN O DÖNEMİ NASIL ATLATIRDIK BİLMİYORUM.
TEDAVİYİ ATLATTIKTAN SONRA, HAYATIMIZI TEKRAR TOPARLAMAYA BAŞLADIK. ZORLANIYORDUK, HAYATIMIZDAKİ BİR ÇOK ŞEYE ARTIK FARKLI GÖZLE BAKIYORDUK.

13186

13186

13186

13186

13186

NİSAN 2010’DA KANSER GERİ DÖNDÜ. KANSER TARAMALARINDA MEME KANSERİNİN KARACİĞERE VE KEMİĞİNE METASTAZ YAPARAK TEKRAR ORTAYA ÇIKTIĞINI ÖĞRENDİK. JEN HEMEN TEDAVİYE GERİ BAŞLADI. PEK ÇOK İNSANIN JEN’İN HASTALIĞININ NE DENLİ İLERİ VE CİDDİ OLDUĞUNU ANLAMADIĞINI FARKETTİK. DESTEK GRUPLARI DA ARTIK İŞE YARAMIYORDU. HAYATIMIZ DOKTOR RANDEVULARI, KEMOTERAPİLER, İLAÇLARIN YAN ETKİLERİ İLE DOLMUŞ DURUMDAYDI. 40 YAŞIMDAN ÖNCE DUL KALABİLECEĞİM DÜŞÜNCESİ, KARNIMA TEKMELER ATILIR GİBİ HİSSETMEME NEDEN OLUYORDU. İNSANLARIN BİZİ ANLAMASINI BEKLEMİYORDUK. AMA AİLEMİZİN VE ARKADAŞLARIMIZIN ORDA OLMASINA İHTİYACIMIZ VARDI. ARADA SENİ SEVİYORUM DİYE MESAJ GÖNDERMELERİ BİLE YETİYORDU.
13186

13186

13186

13186

13186

13186

13186

13186

13186

13186

13186

13186

13186 JEN MEMORİAL SLOAN-KETTERİNG CANCER HASTANESİNDE BİR DESTEK GRUBUNA GİDİYORDU. VE ONUNLA AYNI ŞEYLERLE UĞRAŞAN KADINLARLA KONUŞMAK ONA ÇOK YARDIMCI OLUYORDU. TEDAVİLERİ HAKKINDA , YAN ETKİLERİ HAKKINDA RAHATLIKLA KONUŞABİLİYORLARDI. , NELERİN BEKLENMESİ GEREKTİĞİ, NELERİN ALARME ETMESİ GEREKTİĞİ GİBİ KONULAR HAKKINDA İNSANLAR BİLGİLENDİRİLİYORDU.
KOCASI VE BAKIMINI ÜSTLENEN BİRİ OLARAK BENİM BİLE ANLAMADIĞIM DURUMLAR OLUYORDU.
BİR ŞEKİLDE AYNI DENEYİMİ YAŞAYAN İNSANLAR, DAHA FAKLI BİR AÇIDAN ANLAŞABİLİYORLARDI.
13186

13186

13186

13186

13186

13186

EN’İN BİR BLOĞU VARDI (MY LİFE WİTH BREAST CANCER) . AYNI ŞEYLERİ YAŞAYACAK OLAN İNSANLAR İÇİN BİR REHBER GÖREVİ GÖRMESİ İÇİN, KORKULARINI, TEDAVİLERİNİ, AŞAMALARINI YAZIYORDU. JEN DENEYİMLERİNİ PAYLAŞMAYI ÖNEMSİYORDU. ÇÜNKÜ EĞER PAYLAŞMAZSAK, NASIL ÖĞRENEBİLİRDİK?
BAŞLANGIÇTA BU FOTOĞRAFLARI ARKADAŞLARIMIZ VE AİLEMİZ İÇİN ÇEKİYORDUM. BU KADAR YAYILMASI GİBİ BİR PLANIM YOKTU. BUNLARIN HEPSİ GERÇEKTEN SAVAŞMAK VE AİLEMİZ, ARKADAŞLARIMIZLA İLETİŞİM KURMAK İÇİNDİ. VE İŞTE BÖYLECE FOTOĞRAFLAR YAŞAMIMIZIN BİR PARÇASI OLDU. DENEYİMLERİMİZİ PAYLAŞMAMIZIN ARAÇLARINDAN BİRİ OLDU.
BİR SÜRE SONRA İYİ BİR ARKADAŞIM FOTOĞRAFLARI İNTERNETE KOYMAMI ÖNERDİ, JEN’DEN İZİN ALARAK FOTOĞRAFLARI BLOGUMA KOYMAYA BAŞLADIM. GELEN TEPKİLER İNANILMAZDI. MEME KANSERİNE SAHİP KADINLARDAN E-MAİL ALMAYA BAŞLADIK. ONLAR JEN’DEN İLHAM ALDILAR VE CESARET ALDILAR. BİR KADIN BİZE ULAŞTI VE ŞİMDİYE KADAR KÖTÜ ŞEYLER ÇIKACAĞNI DÜŞÜNDÜĞÜ İÇİN MAMAGROMINI ERTELEDİĞİNİ, SAYEMİZDE RANDEVU ALIP ARTIK YAPTIRABİLECEĞİNİ SÖYLEDİ. ONDAN SONRA HİKAYEMİZİN İNSANLARA YARDIM EDEBİLİECEĞİNİN FARKINA VARDIK. YAŞADIĞIMIZ BİR ŞEYİN, DÜNYAYA OLUMLU BİR KATKI SAĞLAYACAĞI, İNSANLARIN MEME KANSERİ HAKKINDA BİRAZ DAHA BİLGİ SAHİBİ OLABİLİECEĞİ FİKRİ BİZE UMUT VERMİŞTİ.
13186

40. DOĞUM GÜNÜNDEN 16 GÜN SONRA, 22 ARALIK 2011 DE, SABAH 08.30 DA, DÜĞÜNÜMÜZDEN 5 YIL SONRA, BENİM TATLI JENNİFER’IM ÖLDÜ.
13186

JENNİFER İLE HERGÜNÜN SONUNDA GÜNÜN EN GÜZEL VE EN KÖTÜ ANLARINI BİRBİRİMİZ İLE PAYLAŞIRDIK. METASTAZ YÜZÜNDEN KARACİĞERİ YETMEZLİĞE GİRMİŞTİ VE BİZ BAKIM ÜNİTESİNDEN EVE GELMİŞTİK. O GECEYİ ARKADAŞLARIMIZ VE AİLEMİZ İLE GEÇİRDİK. NEDEN BİLMİYORUM O GECE UYURKEN JENNİFER’A O GECE İLE İLGİLİ EN ÇOK NEYİN HOŞUNA GİTTİĞİNİ SORDUM. BİR DAKİKA DÜŞÜNÜDÜ, BANA DÖNDÜ VE BANA DAHA ÖNCE BAKMADIĞI BİR ŞEKİLDE DERİN DERİN BAKARAK JEN ” HEPSİNİ SEVDİM–
I LOVED İT ALL
13186