Bilmek istediğin her şeye ulaş

Aranızda kısa süreli ölüm anını yaşayan var mı?

Karanlık bir tünel yada sonunda parlak bir ışık haznesi olan uzun bir koridor hangisini gördünüz o an Düzenle
Ben çok ilginç bir şekilde rüyamda görmüştüm. Kocaman aquaya benzer bir tünel vardı. Bütün insanlar o kapalı aquaya çıkmak için sırada bekliyordu. 2-3 kişi olarak sıramız gelince atladık. Boşlukta hiçbirşey hissetmeden kaydık. Sonsuz bir karanlıktı. Binlerce insanın besmele çektiğini duydum ve bu inanılmaz bir huzur verdi. Öylece karanlıkta sonsuz tünelde kaybolduk. Hiçbirşey yoktu. Ve inandım. Ölüm acısız sonsuzdur.
Bu rüyada ödümü korkutan bir tek şey vardı. Biz o tünele girmeyi beklerken. Güneş bir ampulün patlaması gibi söndü ve boşluğa hızla düştü. İşte bu korkunçtu.
  • Paylaş
Yaşadığım on kadar ölüm anından sadece üçünde kısa süreli bilinç kaybım oldu.
  • Hatırladığım sadece ışığın saniyeler içerisinde azalarak kaybolması, ardından tam bir karanlık içerisinde yalnızlık ve öldüğünü kabullenme duygusu = acı yok.
  • Bedenimi ve çevresinde ki insanları 60 derecelik bir tavan açısından izlerken konuştuklarını duymaktı. Durum farkındalığı yok, kendini algılama yoktu. O açıda bir ampül benzeri bir madde gibi sadece görmek ve konuştuklarını anlamak vardı. Fakat kim hakkında konuştuklarına dair fikir sıfırdı = acı yok.
  • Üçüncü olarak ise tam anlamıyla Enigma - Return to Innocence
Konuya ilgi duyanlar için 1990 yapımı Çizgi Ötesi filmini tavsiye ederim.

  • Paylaş
10 yaşlarındayken yüzerrken batırıldım.Gölün dibinde bi süre kalınca ölüm bu heralde dedim.Allahtan sonra suyun yüzüne çıktığımda ölmediğimi anladım..:)
  • Paylaş
Teorik olarak mümkün değil bence, bu nedenle görüldüğünü sanılan şey, bilinç kaybı sonrası, görüntü yetisini kaybeden gözün sadece ışığı içeri alması sonucu, beyaz bir ışık oluşması. Gerisi tamamen insanın hayal gücü bence.
  • Paylaş
İnsanlar bana 3 kez ucuz kurtulduğumu söylediler. Biri yamaç paraşütünde kazadan son anda kurtulduğumda. Diğeri çenemle boynum arasındaki yarık oluştuğunda. Sonuncusu da boğulurken kurtarıldığımda. Fakat bana en çok ölümü düşündüren ve etkisinden kurtulmamın zor olduğu olaylar ise geçirdiğim iki epilepsi benzeri nöbetti.

İlkinde gece normal uyuduktan sonra sabah gözlerimi hastanede açtım. Etrafa bir süre boş baktıktan sonra ambulansa bindirildiğimi, hemşirenin yaşımı, okulu falan sorduğunu ve yolda gözüme vuran güneş ışığını yavaş yavaş hatırlayabildim. Geri kalan her şey muamma. Önceki gece yaşadım mı ya da ne yaşadım hiç bilmiyorum.

Acaba ölünce de böyle mi olacak? O boktan küçük hesaplarla kendimize dar ettiğimiz dünyadan hiçbir şey kalmayacak mı geriye? Bir boşlukta öylece duracak mıyız? Arkamızdan dökülen gözyaşlarını, yapılan törenleri de mi fark etmeyeceğiz? Off.. Bilmiyorum. Keşke bilseydim. Bir tünel ya da ışık görmesem de ölüme yaklaştığımı düşündüğüm olayların birinde olsun tanrı çıkıp "bu aralar çok gözüme batıyorsun bak. ananın babanın duaları olmasa alırdım seni yanıma. Şimdi git ama akıllı ol" diye uyarsaydı beni her şey çok daha net olurdu.

Neyse diyeceğim o ki, kısa süreli ölüm diye bir şey yoktur. Ya ölürsün, ya yaşarsın.
  • Paylaş
Sonraki Soru
HESAP OLUŞTUR

İstatistikler

1478 Görüntülenme9 Takipçi5 Yanıt

Konu Başlıkları