Bilmek istediğin her şeye ulaş

Çocukluğunda babanın mükemmel olduğunu düşünüp acayip bi saygı duyarsın. Büyüdükçe hayal kırıklığına uğrar ve her yaptığı cam kırıkları gibi kalbine batar. Bundan kurtulmanın bir yolu var mı? Ya da umursamaz olmayı mı öğrenmeliyim?

Hekim değilim ama aynı problemi yaşayan bir sürü kadın tanıyorum. Gördüğüm kadarıyla babaya duyulan nefretten kurtulmanın bir yolu yok. Terapiyle bir miktar ve terapi süresince bastırılabiliyor ama terapiyi bıraktığınız an yeniden nüksediyor. Umursamamak değil ama o duygunuzla yaşamayı öğrenmelisiniz, sonuçta size hayat boyu eşlik edecek. Tabii bir de sizin yeterli olgunluğa erişip affetme ihtimaliniz de var. Ben de güzel bir ailede büyümedim ama her ikisini de yıllar önce affettim. Küçük büyüğü affedince artık ebeveyn - çocuk ilişkisi kalmıyor tabii ki ama yine de en yakın akrabalarınızdan yani dünyada size en çok benzeyen insanlardan iki tane arkadaşınız oluyor.
  • Paylaş
Ben babamı çok sevdiğimden bu durumu tam anlayamayanlardanım ama aynı durumda olan bir sürü arkadaşım var. Gözlemlediğim kadarıyla hemcinslerim ya terapiye gidiyor ya da babalarının lafı açıldığında yüzlerine kara bir bulut iniyor. Bu konuda erkekler sanki daha makul davranıyor; ya babalarını tamamen silmiş oluyor ve o konuda hiçbir şey hissetmiyorlar ya da affetmiş ve arkadaş olmuş oluyorlar. Acı çeken hemcinslerime kolaylıklar dilerim. Bence o kadar büyütmeyin; açlık, yoksulluk içinde büyümüş insanların bu tür şeyler hissetme lüksü de yok.
  • Paylaş
Bu sorunun cevabını 16 yaşımdan beri arıyorum fakat gerçek bir sonuca ulaşamadım. Yani bazen merhamet ve sevgiyle yaklaşmaya gayret gösteriyorum fakat bunun üzerine gittikçe kalbim daha çok kırılıyor. Belki de en iyisi üç maymunu oynayarak yoluna devam etmektir. Bu yöntemle en azından yürüdüğümüz yolda yükün bir kısmını üzerimizden atabiliriz.
  • Paylaş
Umursamaz olmayı öğrenmelisin. Eğer bir sorunun varsa psikiyatri ya da psikologa görünebilirsin.
  • Paylaş
Benimde yaşadığım bir sorun, yakın zamanda sıkça gözlemde bulunduğum bir konu. Yardımcı olabilirim sanırım.

Babaya duyulan bu nefretin temel sebebi, babanızı kendinizden daha yetersiz görmenizdir. Siz öğrenmeye devam ettikçe babanızın cahil olduğunu görürsünüz. Olgunlaştıkça babanızın aslında hiç ama hiiiç komik olmadığını görürsünüz. Zekanız geliştikçe babanızın sizden daha geri zekalı olduğunu düşünürsünüz. -Muhtemelen de böyledir. - O toplumun içinde aptalca bir espiri yapar ve siz "Aman yarabbim ne kadar komik" demekten başka bir şey yapamazsınız. Yapmaktan utanç duyacağınız, yerin dibine gireceğiniz bir hareketi babanız yolda rahatça yapabilir. Misafirlikte, arkadaşlarınızın yanında da...

Bu çok büyük yada sorunlu bir buruna sahip olmak gibidir. Düzgün olmasını ve güzel görünmesini istersiniz ama düzeltemezsiniz. Keşke olmasa dersiniz ama o olmadan da olmaz. E burun sonuçta.. Bu noktada çaresizce bu ezikliği çekmek zorundasınızdır.

Dip Not: Babalara istirhamım, lütfen akıllı olun. Çok okuyun, çok bilin ve espirileriniz gerçekten iyi değilse lütfen hiç yapmayın.
  • Paylaş
1

Münevver İlbey, Yok sorun o gibi şeyler değil yani görüş meselesi. Uyuşmuyoruz.

Hor görmemek daha mantikli bu durumda, bizdeki imkan o nesilde yoktu
  • Paylaş
Sonraki Soru
HESAP OLUŞTUR

İstatistikler

65 Görüntülenme8 Takipçi6 Yanıt