Bilmek istediğin her şeye ulaş

Sizce beyaz yakalıların ne kadarı kendi işini kurmak istiyor? Ve neden adım atamıyorlar?

Benim etrafımdaki insanların bir kısmı hatta önemli kısmı özel sektörde çalışırken bir taraftan da sıklıkla kendi işlerini kurmanın hayalini kurup yollarını arıyorlar. Ancak burada benim gördüğüm en önemli unsur çoğunun bir şekilde reel olarak harekete geçmekte zorlanması. Bunun nedeni ise sistemin ve yaşam koşullarının buna izin vermemesi genellikle. Burada ise risk alma sorunu devreye giriyor. Risk almak gerçekten kolay bir iş değil ve özel sektörde işinizi sürdürerek bir iş kurmak ise çok çok zor. Dolayısıyla eldeki imkanlardan vazgeçmek ve yeni bir maceraya atılmak kolay bir karar olmuyor çoğu için.

Bence doğru zamanda alınan risk çok iyi sonuçlar getirebilir ve büyük değişimlere neden olur. İnsanlar nereden başlayacaklarını ve bunu ne zaman yapacaklarını bilemedikleri için tümüyle karanlık görünen bir tünele girmek yerine daha aydınlık bir ortam bekliyorlar. Burada da devreye giren unsur böyle bir şeyin gerçekleşmesini yani şartların oluşmasını beklemek ve bu süre içinde kaybedilen zaman oluyor. Sonunda bir gün o şartlar oluşamayınca veya düşünceler dönüşmeye başlayınca adım atmak daha zorlaşıyor. Hele de özel sektörde elde edilen kazanç da devreye girince artılar eksileri eşitleyemiyor bile ve zaman içinde girişimcilik fikri daha mantıksız bir hale gelmeye başlıyor.

Bence bunun için çeşitli programların güçlendirilmesi gerekir. Özellikle şirket içi girişimcilik konusunun daha ciddiye alınması ve daha iyi uygulanması gerekiyor ki bu insanların bir kısmı kendi girişimcilik dürtülerini çalıştıkları kurumlara aktarma şansına sahip olabilsinler. Böylelikle potansiyel girişimcilik biraz daha değerlendirilmiş olur. Ayrıca devlet destekleri ve özellikle melek yatırımcılığın çok çok daha gelişmesi gerekiyor. Elbette girişimcilerin de öğrenmesi gereken çok şey var. En başta gerçekçi ve uygulanabilir hedefler taşıyan ve ayağı yere basan fikirler üreten girişimcilerin sayısının artması gerekiyor.
  • Paylaş
Ben kendi soruma, Twitter'da yaptığım ve 150 beyaz yakalının katıldığı şu anket sonuçları ile cevap vereyim :)

startupdoktoru.com/maasli-isinizden-ayr...

Çalışma Koşulları
  • Paylaş
Bu ülkede üretilen en saçma ünvan beyaz yakalı ve mavi yakalı ünvanlarıdır. Halbuki dünya da bilgi ve kariyer yoğun eğitim almış insanlar beyaz yakalı, bilgi ve emek yoğun eğitim almış insanlar ise mavi yakalıdır. Yani beyaz yakalı adam iş kurmaz, iş kurmayı aklından bile geçirmez o zaten elit ve üstdüzeydir. Dilediği işte çalışır. Dilediği parayı alır. Hatta mavi yakalı dediğimiz kişilerden oluşan bir ekibi vardır. Bizde banka müdürü beyaz, banka memuru işe mavi yakalıdır. Bu yanlış bir konumlandırma. Doğrusu banka memuru işçi, banka müdürü ise ustabaşıdır. Bunlar kendi işlerini kurma peşinde olurlar hep ama özünde yakalı değillerdir. Çok çok beyaz ve mavi önlüklü diyebiliriz bunlara. Kavram hatası sonucu bu soruda güme gidiyor. Beyaz yakalı kişiler iş kurmaz yani.
  • Paylaş
Şöyle bir yazı yazmıştım zamanında;
cancilar.net/2013/07/03/ic-girisimcilik...

Bir kere bir konuda teknik uzmanlık, aynı iş kolunda girişim yapmak için yeterli değildir. Ama bu konuda beyaz yakalılar neden ayrılıp kendi işlerini kurmak istiyorlar? Gmail bir hobi projesi, şimdi tüm servislerde kritik kullanımı olan bir ürün. Google kuşun uçmasına izin vermedi.

İnsanlar bir şeyi yapmaktan çok o işi diğerlerinden daha iyi yapmayı severler. Peki neden benim beyaz yakam beni bırakıyor? Biz neyi yanlış yapıyoruz veya yapamıyoruz diye işletmeler kendilerine sormalılar.

Tabi bir de en önemlisi RİSK faktörü. Evin ödemeleri, çocuğunun okul taksitleri, günlük giderler derken şimdiki düzenini bozması bile bir risktir. Kredi kullanmak veya birikimi kullanmak da risktir. Riski yönetmek, o işin uzmsnlığından daha zordur. İşler gelmese, sektör duraklasa da ödemeler hiç sekmeden belirirler.

Kişi kendinden de ödün vereceği için bir çekince sebebi olabilir. Belki günde 14 saat çalışması, 2 yıl boyunca bir cumartesi-pazar tatili yapamayacak hale gelebiir. Çocuklarıyla-eşiyle daha az vakit geçirmek demektir bu.

Girişimcilik gerçekten RİSK içerir, hem de fazla oranda.
  • Paylaş
İnsanlar da gözlemleyebildiğim kadarıyla ikiye ayrılıyorlar. Garantiyi sevenler ve daha fazlasını isteyenler. Bir ay önce vermiş olduğum ani bir karar sürecinden bahsetmek istiyorum. Yıllarca iş kurma hayalim oldu ve açıkçası gün geçtikçe daha çok korku sahibi oldum. Teknik anlamda yeterli miyim, hukuksal işlemler nasıl, vergi nedir, stopaj ne abi gibi sorular hiç bitmedi. Yapacağım iş fikri bir kenara finans yönetimi, muhasebesi, süreçler ve daha bir sürü bir sürü, o kadar çok detay vardı ki... O an kendime bunun üstesinden gelebilmem için tek bir yol var dedim. Gemileri yakmak... Hem ayranım dökülmesin, hem... Neyse :) düşüncesi varolunca, hem iş kuramıyorsun hemde var olan işinde mutlu olamıyorsun. Uzun süredir bu işi düşünüyor olmanında karar verme aşamasında bir faydasını görmedim. Evin her yerinde proje dökümanları, tanıtım broşürleri, iş planları... Yönetime iş kurma amacıyla istifa etmek istediğimi gittim bildirdim. İlk başta geri çevirmek için çaba sarf ettiler. Maaşta iyileştirme teklif ettiler ama kabul etmedim. Ştu an ihbar süremi dolduruyor ve işlerimi devrediyorum. Kosgeb'e başvuruda bulundum. Eğitimlerine katıldım. İş kurmanın kağıt üzerinde bile kolay olmadığını o zaman daha iyi anladım ama geri dönmeyeceğim. Bir planım var ve bu plana sadık kalacağım. Bu güne kadar neden adım atamadığımın cevabı, konforumu terk etmeyi göze alamıyor olmammış. Şimdi zaman sıkıntısı da olduğu için, geceleri kaliteli uykuya hasret sürekli düşünerek geçiyor. Bu kararı alabilmem deki bir diğer etken ise 27 yaşında olmam, evlenmiş olmam ve bu risk alma kararırın zaman geçtikçe daha zor hale geliyor olması... Birazcık cahil cesareti gerekli iş kurabilmek için, her şeyi bilmeme gerek yok... Ben yola çıktım, elbette hiç aklımda hayalimde olmayan bir sürü sorunla karşılaşacağım ve belki başarılı da olamayabilirim. Kendimi henüz buna hazırlamadım ve bir "B" planım yok. "B" planım yok çünkü "A" planına yeterince güveniyorum. Bakalım zaman ne gösterecek :) benim neden adım atamamış olmam ve buna karşılık yaşamış olduğum süreç bu şekilde :)
  • Paylaş
Sizce demişsiniz, bence hemen hepsi istiyor ama iş kurmak biraz da hatta tamamen cesaret işi; cesaret, vizyon ve proje eksikliğinden iş kuramıyorlar.
  • Paylaş
Cesaret ve sermaye sanırım temel nedenleri bu ! Bende bir şirketde yıllarca çalıştım 15 sene sonra eşiminde destek vermesiyle kendi işimi yapıyorum ama piyasaya girmek o kadar kolay degil ... ... ...
  • Paylaş
İmkanlar bazen insanları sınırlar ve gerçek anlamda güzel işler çıkarmazsınız...
İş peşinde koşarken yorgunluktan başka birşey düşünemezsiniz. Bazen heveslenip bir projeye bakar ve sonunu getiremezsiniz...

Hayatın zorlukları insanları zorluyor. Eskiden babam 350 tl maaş alırken ailece çok iyi doyardık ve arabamızla sürekli gezerdik yan bahçenin fiyatı 20 tl iken şuan 1 milyon tl olmuş ama maaşlar 350 tl den 1200 tl ye yükseldi ekonomik durumlar bazı şeylere gerçek anlamda izin vermiyor...

Yıllar önce bir ilan sitesi açtım ama malesef düşündüğüm gibi gitmedi. Ardından iş ilanları yayınlayabileceğim bir site yarattım işkur yeni bir yasayla herkesi kısıtladı ve kapattım. Yıllar sonra online bilet satışı işine girdim fakat oda tutmadı... Ve ardından yöresel ürünlerin satışını yapabileceğim bir site kurdum fakat bu sefer benim değildi ama ben yönettim tedariği ben sağladım ama ondanda net bir kazanç sağlayamadık...

şimdi başka şeyler deniyorum fakat bu sefer iyi gidermi bilemiyorum... Belkide yılların beceriksizliği bir beceri haline gelmiştir.
  • Paylaş
Beyaz yakalı da gerekli en nihayetinde.
  • Paylaş
%20 olabilir, sermaye ve özgüven eksikliği ile ülkemizin istikrarsız ekonomik yapısı.
  • Paylaş
Sonraki Soru
HESAP OLUŞTUR

İstatistikler

536 Görüntülenme14 Takipçi10 Yanıt