Artık

Ağustos 2012 | Serkan Köse, Girişimci

bedeninin ruhuna küçük degil;

ruhunun bedenine büyük geldigini hissetmeye baslarsin yavas yavas…

dünyadaki en soguktan daha soguk davranmaya baslarsin kendine…

gelgitlere de zaman yoktur artik…

hersey hemen olup bitmelidir…

durdurmak istesen hissizsindir,

bagirmak istesen çigliksiz…

….

önce parmak uclarindan baslar ruhun senden çekilmeye…


beynini de emanet birakmalisindir coktan giden ruhunla birlikte


artik eylemler yoktur…


düsüncelerse çoktan kayip!


…ve karsindadir artik…


görmek istesen bakamazsin,


duymak istesen konusamazsin…


….


her seferinde, ilk karsilasman gibidir onunla…


her taraf beyazdir sanki

, sen de beyazlar içinde…

o denli soguk ve uzaktan sarlir ki sana,

…bir yabanci gibi…

…ve aniden…

hayattaki en zamansizdan daha zamansiz yakinlasirsin onunla…

durup, düsünmek istersin…

beyninden yardim istersin…

ama hicbisey engel olamaz seni koynuna almasına…

müthis bir acidir artik

müthis de bir zevk…

agliyorsundur…

ve yine “artik” ‘dir…

…ne o?…

pisman misin kendinle yattigina?!!…