BiR UMUT GEREK

Şubat 2014 | Mehmet, Üniversite Öğrencisi
BİR UMUT GEREK
Yeni bir yelken açmıştım oysa
Kimsesiz,durgun denizlere
Kaybetmenin altında ezilmemiş miydim
Boşvermemiş miydim hayata
Bir köşeye çekilip düşüncelere daldığım o günleri...
Bakıpta kendimi alamadığım gözleri, o gülüşleri
Uzaklaşmak, terketmek
Ardına bakmadan gitmeyi istememiş miydim
Güneşe kavuşmak için bekleyen bir tohum gibi
Umutlu olmayı
Kavuşmak için o can alışları isterken
Kavuşmamak,kaybetmek
Sonrada umutsuzluğa kapılmak
Kendinden geçip,boşver demek geçer içimden.
Yelken açarak uzaklara çok uzaklara
Bu izleri, bu yüzleri unutmak için boşverip uzaklara gitmek gerek.
Diclede bir damla olmak gerek, süzülüp akmak gerek sonsuzluğa.
Sonra ölmeyi bekleyen bir hasta olmak gerek
Ölmek isteyipte ölmemek.
Boşvermişliğe umut bağlamayı, düşünmek gerek.
Belkide bir umut gerek çaresizliğinde insanın

Abdurrahman Seyhan
21:02:2014