BİR UZAY HİKAYESİ

Ekim 2014 | Can Evin, Astronot
Bir zamanlar insanlar çevreye çok zarar verirlermiş. Dünya ne kadar üzülse ne kadar ağlasa da derdini bir türlü insanlara söyleyemezmiş. Bir gün güneş dünyanın yanına gitmiş ve dünyaya " ey dünya kardeş, nedir derdin? " demiş. Dünya ağlayıp sizlayıp " İnsanlar beni kirletiyor güneş kardeş. Ne yapsam da bu sorunun önüne geçemiyorum! Bana bir öğüt ver güneş kardeş! "Güneş düşünmeye başlamış. Uzunca bir süre düşünmüş, düşünmüş. "Dünya kardeş. Gel biz bu çevreyi kirleten insanlara bir oyun oynayalım. "demiş. Birkaç gün sonra insanlar yaz mevsimi ile karşılaşmışlar.Ama bu yaz mevsimi o kadar sıcakmış ki insanlar evlerine çekilip karın gelmesi için dua etmeye başlamışlar. Kış mevsimi gelmiş. Ama bu kış biraz garipmiş. Etrafta kar yerine kum, bulut yerine güneş varmış. Bir gün insanlar bu sorunun üzerine bir kişiyi uzaya göndermiş. Uzayda gezinen ve srunun kaynağını arayan genç, dünya ile karşılaşmış. "EY DÜNYA KARDEŞ. Nedir bu mevsim sorunu? "demiş. Dünya ise üzgün görünerek " siz beni kirlettiniz! Ben de size böyle bir ceza verdim demiş. Genç dünyadan özür dileyerek yola koyulmuş. Dünyaya geldiğinde tüm insanlarla bir toplantı yapmış. "Arkadaşlar! Dünyayı kirletmeyelim! Dünyayı üzmeyelim. " demiş. Birkaç insan dışında herkes bu fikri onaylamış. Uzun bir süre hher tarafa çöp kutuları koyulmuş. Artık insanlar çöplerini yere atmıyormuş. Dünya kısa zamanda gülmeye başlamış. Güneşe teşekür etmiş