Engel !!!

Mayıs 2012 | Nazende , İşçi





Geçen haftasonu sinirimin yatışması için yürüyüşe çıkmıştım. Sinirli olduğum zaman konuşmama kararımı yıllardır uygularım. Bu güne kadar konuşmadığımdan dolayı hiç pişmanlık duymamıştım!
Parkın girişinde bir adamla yanında tekerlekli sandelyede yaşlı bir amcanın bulunduğu yaşlı bir teyze tartışıyorlardı. Adam engelli sandalyelerin geçişi için yapılan yola park etmişti. Zaten sinirliyim onu farkeder farketmez sinir katsayım ikiye katlandı. 
2 sn kadar yanlarında durdum ama sinirliyken konuşamazdım işte:(

yaşlı teyze;
- ben 2-3 yıldır buranın yapılması için uğraşıyorum sen gelip buraya park ediyorsun.

gayet lakayt bir şekilde adam ise;
- tamam yaaa bidaha park etmeyizz uzatmaa işteee
dedi.

iki üç defa dönme teşebbüsüm sonunda sinirime hakim olmalıyım düşüncesi neticesinde  yoluma devam ettim. Uzun yürüyüş sonunda farkettim ki rahatlıyamıyorum. Sinirin yerini Teyzenin haklılığında yanında durmadığım, destek olmadığım, sustuğum için büyük bir pişmanlık almıştı. 
Yaptığım bu öküzlüğün telafisi o olay için yok:(. Ama bu konuda farkındalığımı(zı) artırabilirim diye düşünüyorum.