EV HANIMI

Mayıs 2014 | Güneş Banu Kocatepe, Öğrenci İşleri Müdürü
Fi tarihinde meslekler sorulduğunda en uyuz olduğum mesleklerden biri serbest meslek sahibiyim diyenler, diğeri de ‘’ev hanımıyım’’ diyenler idi.

Sanki diğer çalışan kadınlar, hanımlar Sokak kızı İrma imiş gibi…

Ev Kadınlığını hafife almak değil derdim, ama biz çalışanlarda eve gelip, ev kadınlığı kıyafetini ayrıca üstümüze geçirip , o işinde hakkını veriyoruz. Bence Ev kadınıyım yerine şu anda meslek yapmıyorum, boştayım, işsizim, gibi ibareler daha doğru olur, çünkü bu terim bize hem ev hem iş hanımı olanlara kendimizi kötü hissettiriyor.

Her çalışan kadın zaman zaman evinde olmayı ister, istediği saatte uyanma lüksünün olduğu, gerine gerine kahvaltı yapacağı, çay saatleri düzenleyeceği, TV izleyeceği vs; ama çoğumuz için bu ya hayaldir ya da bugün gibi Resmi tatildir.

Bugün Resmi tatil vesilesi ile bir gün öncesi tatil ilan edildi ve ben oldum bugün için ev hanımı.

Yaşasın, kafamda o kadar çok plan var ki, aylardır beklediğim her ev işini bugüne sığdırasım var.

Hayallerim, tatil günleri bile erken uyanmayı başaran ben, ilk önce uykumu alacağım, kargalarla kalkmam gerekirse yataktan çıkmadan keyfe devam edeceğim, ancak acıkırsam kalkmaya teşebbüs edeceğim. Yumurtalarım soğumasın, zaten tek bir gün ev hanımı oldum.

Sonra kalkıp kendime sadece kendime mükellef bir kahvaltı hazırlayacağım, öyle
sağlıklı falan da olmayacak, Allah ne verdi ise.


Ev Hanımlığı günümde asla yemek yapmayacağım, dünden bir sürü yemeğim var nasılsa,
zaten tek gün, diğerleri de üç gün aynı yemeği yediriyorlar nasılsa, birde gerine gerine ev hanıyım diyorlar
J, şaka şaka kızmasın bana doğuştan şanslı ev hanımları. O yüzden bugün yeme, içme, temizlik, çamaşır, ütü yok.

Sadece evin patorunu olup, keyif yapacağım. Hayallerimin devamında, kitap okuma var, akşam üstü çay saati keyfi var, gerçi arkadaşların hepsi işte, artık tek başımıza yapacağız.

Spor yapabilirsem yapacağım, birde şu saatlerce izlenen kadın programlarına bir bakacağım. Madem bugün kadın günü, bende yapacağım. Bakalım nasıl oluyormuş.

Hayallerim suya düştü doğal olarak, çok havaya girmeyeceksin, sabahın köründe Ergenusum planları, benim planlarımın içine etti.

- Anne hemen toparlanıp gitmen gerek, kız arkadaşım gelecek. Haydaa,
- Oğlum benim bugün ev hanımlığı günüm kahvaltı günüm keyif günüm.

Yok. Ergenus anlar mı?

Sabah sekizde kargalarla yola düştüm, normal bir pastanede her sabah ki gibi, simit, karper peynir va çay ile güne başladım. Bari krize çeviriyim diyerek, iki saat spora gittim, pilates ve zumba sonunda, kıpkırmızı bir surat, yorgun ve aç bir beden ile yollara devam. Malum ev hanımı olmak için eve gitmek lazım fakat yasaklıyız. Şansa bak.

Ev Hanımlığı günüm gene sokaklarda ve koşturarak geçiyor. Spor ertesi , oğlandan gelen mesaj ile eve dönüş izni çıktı, çıktı da. ! Alınacaklar var. Hemen alış verişe yöneldim. Eller kollar dolu, kan ter içinde eve girdim.

Şimdi artık keyif yapabilirdim de nasıl? Darmadağınık olmuş Ergenus tarafından hallaç pamuğuna çevrilmiş ev, hemen motorize birlik gibi toparlandı, aslında kibriti çıkıp kaçmak daha mantıklıydı ama Ev Hanımı ruhum canlandı ve işe giriştim.Saat oldu üç, bildiğin üç, hala ortada yapılmış bir şey yok.

Kadın programı yakaladım saat üçten itibaren, bir iki tane, evlere şenlik, offfff sırf şunları seyretmemek için çalışmak lazım.

Oldu mu sana saat, beş.

Ev Hanımı suratı yerleşti vallahi suratıma, çay keyfine hal kalmadı, sonuç akşam gelecek bir eş ve Ergenus, ve bir gece önceki yemekler var. Ayrıca, hiçbir planı gerçekleştirememiş, mutsuz bir kadın var.

Oysa işe gitseydim, aynı kahvaltıyı yapacaktım, sporu gene yapacaktım ama saati farklı olacaktı. Bir fark, izlemez olasıca kadın programlarını izlemiş oldum o kadar.

Kısa günü karı diyerek, iyi ki ‘’Ev Hanımı’’ değilim. Hem iş, hem ev kadınıyım.

Sağlıkla, sevgi ile.

Minicik de olsa bir işe yarayabilme dileğiyle…

G.Banu KOCATEPE

Ekim 2013-10-28