kayıp

Temmuz 2012 | Esra Bayındır, Mimar

Kahraman olma çabam olmadı hiç benim. Ama kendi hayatımda da başrol oyuncusu olmayı isterim. Oysaki yardımcı kadın oyuncuyu oynamaktan ibaretim. Kaybolalı yıllar oldu. Tarihini tutmadığım, günlerini saymadığım yıllar. Kaybolmak değildi seçimim tam tersi var olma hayaliyle kayboldum. Diyar diyar diyarımı aramam ondan. Her gittiğim şehire "burası benim limanım olabilir mi" diye sığınacağım sarılmaya çalışmam ondan. Limanı var mı yok mu bunu bile öğrenmeden sarılmaya sığınmaya çalışıp kendime bir kuytu arayışım ondan mı?

Elime bu kadehi kim tutuşturdu yine ben miyim açan, ben miyim tıpasını bile içine düşürecek kadar acemiyken bu şarabı yudumlayan? Ben miyim kayıp? Ben miyim yakışık almayan?

Suçu olmayan diyarlara kaldıramayacağı yükü yükleyen acemi mülteci ben miyim?

Silinen yüzlere silinen isimlere dönemeyeceğim bir şehre sahip olmak benim marifetim mi? Gölgesinde saatlerce sohbet ettiğimiz o ağacın altından sıkılmadım ki hiç kovulmuş olmak kimin suçu? Penceresinden denizi gördüğüm o evden bir daha o denize hiç bakamayacak olmanın acısını çeke çeke yıllardır hakeden ben miyim yalnızlığı? Gözlerine bir daha bakamayacağım onlarca güzel gözün tebessümün içtenliğin yokluğunda sürekli içtiğim kadehler değişirken avunmak için bu kadar titriyorken sızıdan ben miyim kayıp onların hayatlarından?


Yalvarırım biri kapatsın ışıkları. Biliyorum karanlıkta uyuyamamdan açık bırakmıştın onları, ama artık nafile korkularım gün ışığı, korkularım güneş, korkularım aydınlık, karanlıktan kokmuyorum artık.


Kutlayamadığım onca günü var artık hayatın. Söyleyemediğim iki kelimeden ibaret hayatım. Gardım yüksek, yüzümde gülücük, kalbim soğuk, ellerim sert, her günü saymak tek eğlencem, sona getiriyor beni diye umduğum.

Pazartesileri sevmekle başladı herşey ve cumaya kadar sürdü. O pazartesi gideceğim diyar cuma günü gömüldü. Ve kimse anlamadı hasretimi kimse bilemedi gidemediğim diyarın özlemiyle sulandığım diyarları. Yağmur yağıyor hergün karasal iklimin bu gri şehrinde özlemimi arttırıyor haince iklimler. Yumuşak iklimli hep yağan yağmuruyla yemyeşil masmavi sapsarı memleketimi.

Yalvarırım biri kapasın ışıkları artık karanlıktan korkmuyorum. Gözlerimi aydınlığa daha fazla açamıyorum. Üstelik yarın Pazartesi.....