Seni Sevmek Kadar Güzel Bir Şey İçimden Gelmiyor

Mayıs 2012 | Tahir Tığrak, Üniversite Öğrencisi
Ne kadar kaleme alsam da, seni sevmek kadar güzel bir şey içimden gelmiyor..

Bir şiir yazmalıyım her okunduğunda seni anlatmalı !
Ama hangi cümleleri bir araya getirmeliyim ki her okunduğunda anlatılabilesin.

Ben ne yapıyorum böyle ..

Sen olmadan nasıl bir şiir yazabilirim !
Kurduğum cümlelere haksızlık olmaz mı ¿
Her kelimesi bin ah etmez mi ¿
Her cümlesi nizami kafiyeden sonra isyan etmez mi ¿
Her şeyden önce seni sensiz anlattım diye bana kırılmaz mısın ¿

İşte sırf bu yüzden; düşünüyorum da bu şiire başlamadan evvel, her cümlesini beraber bir araya getirmeli değil miydik¿
Ve böylece her cümlesini, her kelimesini huzurla bir araya getirmez miydik ¿

Ne kadar çelişki yüklüyüm değil mi ¿
Bir şiir bile yazamıyorum !
Sanki aşık ben değil de sen gibisin !
Ne kadar aciz''im değil mi ¿
Seni sensiz bile kaleme alamıyorum !

Aslına bakarsan benim bir suçum yok.
İçinden yine suyüzüne çıkmaya çalışma diyorsun !
Ama dur, dinle bak..
Bütün suç: diviti her elime aldığımda bandırdığım mürekkebin boş sayfalara cümlelerimi sirayet etmemesinde !

Ciddiyim.
Yoksa ben dilimden düşürüyorum, içimden geliyor hatta dimağımda bile halâ duruyor sözcükler..
Ama yazmıyor divit işte..

Belki sen yanımda yoksun diye..
Kim bilir..
Belki de gerçekten sen yoksun diye..
Şimdi anlıyor musun her seni kaleme alırken ki noksanlık ne diye ¿
Halâ anlamıyorsun değil mi ¿

Neyse birkaç cümle de olsa sebebini ben anlatayım:
Seni sensiz yaşadığım için..
Seni sensiz kaleme aldığım için..
Ve sende var olamadığım için..

Tahir TIĞRAK