sevgisiz öğretmenleri kınıyorum!

Aralık 2012 | Selin, İngilizce Öğretmeni

özel ders verdiğim öğrencilerimden iki tanesi göz teması kuramamakta. bir tanesi sınıf temposunun gerisinde kalmış ve terk edilmiş, bir diğeri ise azar işittiği için öğretmeniyle iletişimi koparmış ve anlatılanlara hakim olamadığında soramadığı için konulardan kopmuş. şimdi bu çocuklara yazık değil mi? ikisi de 5. sınıf öğrencisi ve ikisi de İngilizce konusunda panik ve çekingenlik içinde. hayatlarının geri kalanını etkileyecek traumatik tecrübeler edinmişler ve göz teması kuramıyorlar. 5. sınıf, çocukların neredeyse en çok övgüye hasret kaldıkları sınıf seviyesi. Onlar her büyüğünün bir kelam övgüsü için gözlerinin içine bakarken, bazı öğretmenlerle buluşamıyorlar ve sonuçlarına hem çocuk hem de aile katlanmak zorunda kalıyor. Neden? öğretmen program yetiştirecek diye, derse tam hazırlanmadı diye, tahta kullanmayı bilmiyor diye, öğrencisini tanımıyor diye ve isteyerek öğretmen olmadı diye.

ben ne yapıyorum. sadece seviyorum. aferin diyorum, başarabilirsin diyorum, merak etme alışacaksın, bilgi oturacak, kendini rahat ve güvende hissedeceksin diyorum.mutlu ediyorum ve göz göze olmak için çeşitli neşeli yöntemler deniyorum.onları kendi seslerine alıştırmaya çalışıyorum, güzelce dinliyor ve tebrik ediyorum

. emeklerini ödüllendiriyor, hatalarını kaynak kullandırarak kendilerinin teşhis etmesine imkan sağlıyorum, kısacası ilgileniyorum ve seviyorum. sonuç; başarılı:)