Size de oluyor mu ?

Haziran 2014 | Esra Bayındır, Mimar
Cuma günü ofiste patronum çağırdı yanına , uyarılarda bulundu. Ofis şefi kadının sardığı hayal dolmasını yemiş , bana da sunuyor. Dinledim dinledim dinledim dolmayla yoğurt sevmem ben sadesi makbuldür dedim yerime gittim. Masama oturduğum an içim öyle acıdı ki iş yüzünden değil ama , sadece akşam işten çıkıp eve gittiğimde başını omzuna koyup derin derin susacak birinin olmadığını hatırladım. İçimdeki derin boşluğu daha derin hissettim çok üzüldüm o an kendime . Çıkışta kızlar aradı United'ta onlarla oturdum yarım bira içtim çünkü rejimdeyim ve çünkü MuscAtta kendimi mutlu etmenin yolunu bulmuştum ; yemek ve içmek . Ama aldığım mutlu on burda yine mutsuzken sarılmak istediğim alkolle arama giriyor şimdi. Hayat gibi bir şey yani ... Gece boyu güldüm beynimde o soru ile "neden böyle oldu ? " Mutlu olmak için ne çok sebep var oysa . Ne güzel bir hayatım var . İşim var evim var işten eve yürüme lüksüm var İstanbul'da , arkadaşlarım var ama olmuyor değil mi yetmiyor . Yeri dolmayan bir boşluk orda durduğu sürece olmuyor ... Böyle zamanlarda herkes mutlu sadece ben mutsuzum gibi hissediyorum. Elime telefonu alıp tüm sitelerde dolaşıp fotograflara bakıyorum. Gerçekten mutlu mu bu insanlar? Dün bana söylediğini yarın başkasına söyleyen dürüst mü şimdi söylediğinde? ! Ve neden bu kadar zor ki ... ! ?