Türk Şiirinde Garip Akımı

Eylül 2017 | Ayhan Şimşek, Gezgin
ekşi sözlükten alıntılar: eksisozluk.com/garip-akimi--250969?p=1

  • Şiiri yüksek zümrenin tekelinden alarak şiire fukaralığı, yırtık çorabı, kirli ceketi sokarak halka uyarlayan akımdır. Zaten adındaki ''garip'' farklılıktan ziyade fukaralık anlamı taşır. Bu şiirler her şeye rağmen hayatın renklerini görebilen insanların şiiridir. Orhan Velin'in ''garip'' adlı şiir kitabının girişinde bu akımın manifestosu sayılabiliecek bir yazısı bulunmaktadır.benbirdusuneyim mi

  • Akımın şairleri edebiyat dünyasında fırtına gibi esmiş, büyük yankı uyandırmıştır. Özellikle Yusuf ziya ortaç'ın eleştirinin dozunu fazla kaçıran şu sözleri hayli enteresandır:"Vezin gitti, kafiye gitti, mana gitti. Türk şiirinin berceste mısraı diye yazık oldu süleymen efendiye rezaletini alkışladılar. Sanatın darülacezesiyle tımarhanesi el ele verdi, birkaç mecmuanın sahifesinde saltanat kurdular. Ey Türk gençliği! Sizi bu hayasızların suratına tükürmeye davet ediyorum... "

    Kendilerini alkışlayan da yerin dibine batıran da çoktur. Su götürmeyense kimsenin bu akıma kayıtsız kalamadığıdır.kafkaesk komedi


  • Birinci yeni olarak da bilinirler. Şiirde her türlü kurala karşı çıkıp kuralsızlığı kural edindiler. Şiirin özgür yazılması gerektiğini savundular. O güne kadar seçkin bir tür olan şiire konuşma dilini dahil ettiler. Hatta nasır gibi bayağı bir sözcüğünde şiirde kullanılabileceğini gösterdiler. TTürk edebiyatında tepki topladılar ve genelde garip akımını takip eden şairler bir türlü düzgün para kazanamadan kaderleriyle başbaşa hayata gözlerini yumdular.cipchilek


  • Kendi deyimleriyle şiiri "müreffeh sınıfların" elinden alıp,"dünyayı dolduran ve yaşam hakkını mütemadi bir didişme sonucu kazanan" insanlara armağan ederler. Bu akımın temsilcileri sıradan insanları anlatırlar, ağdalı dilden ve kafiyelerden hoşlanmazlar. Orhan Veli'nin aşağıdaki dizeleri bu akımı özetler gibidir.

''işim gücüm budur benim,
gökyüzünü boyarım her sabah,
hepiniz uykudayken.
uyanır bakarsınız ki mavi.

deniz yırtılır kimi zaman,
bilmezsiniz kim diker
ben dikerim.

dalga geçerim kimi zaman
o da benim vazifem;
bir baş düşünürüm başımda,
bir mide düşünürüm midemde,
bir ayak düşünürüm ayağımda,
ne haltedeceğimi bilemem. '' zaman sokaklarda kayboluyordu