Yalnızlık..

Ekim 2012 | Orkun Mert Emek, Üniversite Öğrencisi (İTÜ)
yalnızlık bir bela
deli bir ayrılık..
ben yalnızım…!!!
gece suskun,
ben geceye meftun...
ellerimde yarım bir duadır aşk...
yüreğimde kimliksiz bir suret...
benliğimde kanayan bir yara...
bense korkusuz korkağıyım gözlerinin...
ellerimde ufalanırken zaman,
birkaç satır eklemek isterdim
birkaç satı,r kanla dolu yüreğime...
oysa karanlık bir bulut çökmüştü geceye,
zifiri karanlık,
bir deli ayrlık masalı dinletiyordu rüzgar,
ben içten içe yanıyordum...
gece karanlığına gömülüyordu,
bense geceye...
ben yalnızım…
içimde titreşirken ayrılıklar
bi yanım da yanar kül olur umutlar,
cehennem sabahında gözlerimin önünde
vurgun yer aşk..!!!
bense susarım..
sessiz sedasız kaparım gözlerimi geceye..
içimde boşluğunu duyarım ayaz sabahların
tan yeli ağartılarının
ve usulca açarım gözlerimi…
deniz feneri değer göğsüme
ilk çiğ tanesi yer yüzüne düşerken
ışıl ışıl ve rengahenk bir umut
ve belki bir düş görür yüreğim
rüyada uyanmak işte böyle bir şey...
ölmek bazen yorar adamı
usulca gömülmek
birkaç kürek toprak
ve belki dualar
yada küfre karışan lanetler
içinde suskun bitip tükenmeyen
bi eksiklik
inceden bir ah kalır
yalnızlık yorar adamı
tıpkı ölmek gibi
tıpkı susmak gibi..
ben yalnızım…!!!!

Didem Karataş Gökbulut