Bilmek istediğin her şeye ulaş

Bir başkasının hislerini paylaşmak gerçekten mümkün mü?

Bir tanıdığınız ya da sevdiğiniz size derdini anlattığında içinizde uyanan duygu nedir? Ya da biri sizinle sevincini paylaştığında sahiden mutlu olur musunuz? Aslında cevabı biliyorum siz kesin başkasının derdiyle dertlenir, neşesiyle sevinirsiniz ama ben yine de soruyorum. Bir siz var mı sizden içeri?Düzenle
Anlamaya çalışmak mümkün. Bunun için çok sevilmesine gerek yok o insanın.
Nefret, kızgınlık gibi duygular beslenen birinin başına kötü-iyi bir şey geldi ise;
  • " Hak etmiştir" egosu devreye girebilir,
  • Tepkisiz kalınabilinir,
  • Sadece insan olduğunu hatırlayıp karşı tarafı anlamaya çalışabiliriz.

Ben bir şeye sevindiğimde donuk sesle "çok sevindim" yada üzüldüğümde gözler ışıldayarak" aa üzüldüm" tepkileri ile karşılaşmışımdır. Ya da siz başkasının sorununu dinleyip tepkilerini ve üzülmesini doğal karşılarsınız ama karşı taraf siz üzüldüğünüzde yada sorununuzu anlattığınız da "abartıyor" takısı takabilir.
Paylaşım işin içine giriyorsa, herkesle o derece paylaşım olabileceğini sanmıyorum. Siz yapabilseniz bile karşınızdaki yapamıyor. Bunlar sizi seven insanlar olsa bile. Ve siz de anlamayanı anlamam ruh haline bürünebiliyorsunuz. Ama yine de anlamaya çalışmak insanın kendinden bir şey götürmez bence aksine kazandırır.
  • Paylaş
5

Bazarov, Yazdıklarına bir bütün olarak bakınca biraz tepkili gördüm seni :) Bana mümkün değilmiş gibi geliyor ve bu durumu normal karşılamaya çalışıyorum. Hani elbette insanda bir mide bulantısı oluşturuyor samimiyet dışı hareketler ama kendimi de çok temiz görmüyorum. Sanırım insan doğası böyle.

Eskiz, Zaten olasılıkları yazdım, o an ki ruh haline göre şekilleniyor tepkiler. Samimi dışı hareketler!:)) Samimi değilse o kişi uzak duracak, gerekirse tepkisiz kalacak,samimi görünüp ikili oynuyorsa bu insanın doğası değil bence.

Bazarov, İnsan doğası dediğim şey samimiyetsiz tepkiler değildi başkaları için önemli konuların bizde hiçbir tepki uyandırmayabiliyor olmasıydı.

Hemen ikili oynamak falan diyerek art niyet arama bence. Bana çok olur karşımdaki heyecanla anlatır ama anlattıkları benim için bir şey ifade etmez. Sen de bana bunları anlatma diyemeyeceğin için bir tepki verirsin mecburen.. mesela 'iyiymiş..' İğreniyorum bazen kendimden :)

Eskiz, "Hani elbette insanda bir mide bulantısı oluşturuyor samimiyet dışı hareketler ama kendimi de çok temiz görmüyorum. Sanırım insan doğası böyle" diyen sen.
"İnsan doğası dediğim şey samimiyetsiz tepkiler değildi.." diyen sen.

Art niyet aramaktansa yanlış anlamak demeli ona. O dediğin durum olağan evet, her anlatılan olaya istenilen tepkiler verilemiyor. Bunda iğrenilecek bir durum yok:)
Benim kastettiğim, misal;
Ben yorgunumdur, sana sebepleri dile getirdim dinledin, anlamaya çalıştın ve hak verdin bana ve kendince motive ettin beni.
Sen yoruldun, bana sebepleri dile getirdin, dinledim ama dün sana benzer şeyleri anlatmış olmama rağmen anlamak işime gelmedi abarttığını düşündüm ve bunu dile getirdim.
Burada buram buram bencillik kokuyor:)
Aksi halde herkesin her tepkisini her an ayna gibi yansıtabilmek tabii ki mümkün değil. Ama hala, anlamaya çalışmak lazım derim.

Bazarov, Son 24 saatim oldukça yorucuydu tutarsız gibi görünen cümlelerim için kusura bakma :) Tekrar toparlamaya çalışayım fikirlerimi. Şöyle ki,

İnsanın yaratılıştan gelen özelliklerini ve kendi oluşturduğu karakteri birbirinden bağımsız düşünmek gerekir diye düşünüyorum. Bana öyle geliyor ki insan her zaman kendisini koruyup kollayarak ve çıkarlarını gözeterek hareket etme eğilimdedir. Hayvani içgüdülerimiz bizi buna yönlendiriyor belki de. İşte bu noktada kendimi çok temiz görmediğimi ifade ettim. Bazen çok sevdiğim birinin üzüldüğü olay ben de öyle bir etki bırakmıyor. Küçük bir suçluluk da hissediyorum bu durumdan dolayı. Öte yandan, insanın bu yönünü vurgularken samimiyetsiz tavırlardan da rahatsız olduğumu belirttim. Karşımızdaki insanla empati yapmaktan yoksun olmak senin de belirttiğin üzere tatsız bir durum oluşturabiliyor. Ben bu noktada bir mücadeleye girişiyorum. Kendi karanlık yanlarımdan yola çıkarak insanların bencilliklerini anlamaya çalışıyorum. İnsana hala kabul edilir gelmiyor ama beklenti içinde olmamak durumla başa çıkmayı kolaylaştırıyor.

Umarım daha iyi ifade edebilmişimdir şimdi.

Paylaşmaktan kastın o hisleri derinlemesine yaşamaksa bence bu o konuyla ya da kişiyle olan ilgine-yakınlığına göre değişir. Yoksa diğer türlü sadece paylaşmak için paylaşmış gibi görülebilinir . En basiti biri ölür evet üzülürsün ama o kişiyle yakınlığına ya da o kişiye olan sevgine göre üzüntün fazladır . Ya da empati yaparız birinin hislerini anlayabilmek için. Empatinin gücüne kesinlikle inanıyorum fakat bu sadece tahmin edebilmemizi sağlar gerçekten o hissi derinlemesine hissedemeyiz .
  • Paylaş
4

Bazarov, Empati yapıp sevdiğimiz kişiyi anlamaya çalışmak bence de olması gereken fakat yine de hislerini paylaşmış olmayız bana göre. Sabahattin Ali bir kitabında insanın başkalarının başına gelen bir felaketi dinlerken kendi başına gelmediği için bir sevinç yaşadığını iddia ediyor. Korkarım sahiden öyle.

Merve, Zaten empati ile sadece tahmin edebileceğimizi söyledim . Sabahattin Ali demişsiniz mesela Kürk Mantolu Madonna'daki Raif efendiyi hangimiz anlayabiliriz ? Bu sevinç belli belirsiz bir his (belki bir şükür). Ya da ülke sınırlarımızın dışında olan bitenler ? Hangisinin acısını derinlemesine paylaşıyoruz ?

Bazarov, Evet işte benim iddiam da paylaşmadığımız.. Bu nedenle sosyal medya duyarlıları benim midemi bulandırıyor.

Merve, Evet haklısınız ben de pek haz etmiyorum bu klavye takımından .

Bir başkasının hislerini paylaşmak çok kolay oluyor doğrusu. Özellikle mutluluğunu paylaşmak çok kolay, düşünsenize arkadaşınız geliyor çevresinde mutluluktan kelebekler uçuyor gibi bir aurayla. Gözlerinin içi gülüyor, isteseniz de istemeseniz de sizi de etkiliyor ve yüzünüz gülmeye başlıyor. Mutluluk bulaşıcı bir hastalık gibi paylaşılmaya çok elverişli bir his. Bir önemli tarafı da tüm hisler gibi paylaşıldıkça artıyor, yayılıyor.

Üzüntüyü paylaşmak ayrı bir durum, ben genellikle üzüntüyü paylaşmayı sevmiyor, bana bulaşmaması için elimden geleni de yapıyorum. İyilik olsun diye falan değil, kendimi korumak için ama üzüntü de paylaştıkça çoğalan bir his olduğu için paylaşılmaması, onun yerine tüketilmeye çalışılması daha iyi oluyor. Üzgün birinin biraz neşelenmesini sağlamak o üzüntüyü paylaşıp çoğaltmaktan daha iyi geliyor üzgün olanlara da.

Evet hisleri paylaşmak çok mümkün ama her zaman tüm dahil olanlar için en iyisi değil. . .
  • Paylaş
25

Bazarov, Öyle olumlu yönden düşünüp kenara çekilmek yok. Sizin yoksunluk çektiğiniz bir konuda bir başkası çok mutlu olursa bir kıskançlık ya da haset duygusu uyanmaz mı içinizde? Örneğin siz işsizseniz, kalifikasyonları sizden daha yetersiz bir tanıdığınızın süper bir iş bulması sizi gerçekten mutlu eder mi?

İkinci paragrafınızı okuyunca kafamda oluşan insan imajını hiç sevmem. Güzel günlerde ortalıkte şen şakrak dolaşırken işler kötü gittiğinde sessizleşen ve olay yerinden uzaklaşan insanlar hep beni rahatsız etmiştir. Bence bunun adı bencilliktir, çirkinliktir. Ben her koşulda yan yana durmaktan, duyguları paylaşmaktan yanayım.

Şaman, Aslında pek özel sektör tecrübem olmadığından örnek kafamda tam canlanamadı. Yalnız arkadaşım işi bulup beni de kutlamaya çağırırsa yine onunla mutlu olurum.

İkinci paragrafa gelince ben üzüntünün çoğaltılmaması taraftarıyım. Biriyle beraber üzülüp kasveti arttıracağıma o birini biraz sevindirip üzüntüsünü azaltmak bana daha mantıklı geliyor.

Bazarov, Cevap gecikince alındığınızı düşünmeye başlamıştım :)

Birinci paragraftaki durum için eminseniz en fazla tebrik ederim başka da bir şey demem :)

İkinci paragraf: sevindirmeyi deneyecekseniz buna sözüm yok elbette. Benim söylediğim yukarıda da yazdığı gibi, üzüntülü ortamlardan kaçanlar içindi.

Şaman, :) Ben alınınca aksileşirim, fark etmemek imkansız olur. İkinci paragrafta bahsettiğim üzüntünün neşeyi çoğaltarak tüketilmesinden kastım zaten o...

Ebru Ebru, neşeyle ilgili paragrafına katılıyorum ama üzülen bir arkadaşımında derdini anlatıp içini döktükten sonra eğlenmeyi tercih ederim. üzüntülerimizi de paylaşırız ama karşı taraf o acıyı yaşamadıysa sadece anlıyormuş yada hissediyormuş gibi davranır.

Şaman, İşte insandan insana değişiklik gösteriyor demek ki, ben pozitif yaklaşımların negatif enerjileri tükettiğini biliyorum. Tabii ki ağlamayı, hüzünlenmeyi de seven insanlar var. İki kişi ağlayınca gözyaşlarının ikiye bölündüğüne inanmayanlardanım. Kimi ağlamayı sever üzüntülü arkadaşına öyle yardım edeceğine inanır, kimi de gülmeyi sever ve üzüntülü arkadaşına öyle yardımcı olabileceğine inanır. Yinede matematiksel baktığımızda -1-1=-2 (üzgün artı üzgün eşittir daha üzgün), -1+1=0 (üzgün artı neşeli eşittir normal), +1+1=+2 (neşeli artı neşeli eşittir daha neşeli). Bence arkadaşınıza nasıl yardım ettiğinizi bir gözden geçirin. Sakın ağlamak, sızlanmak sizin hobiniz ve bunun için uygun kurbanı bulmuş olmak sizin motivasyonunuz olmasın...

Ebru Ebru, her zaman şen kahkahalarla üzüntüler gitmiyır bazen içindekileri göz yaşıyla atman gerekiyor. bu arada her insanın ağlamaya ihtiyacı vardır.

Şaman, :) ben reklam seyrederken bile ağlıyorum... aman ben sadece beni neşelendiren insanları seviyorum üzgün olduğum her anda da...

Şaman, ağlayan insanı kahkahalara boğduğum da çok oldu, sanırım ayrı bir kafası oluyor :)

Ebru Ebru, peki çok kötü bir olay yaşadın bunu dostunla paylaşırmısın

Şaman, Bak şimdi Ebru, ağlıyorsun ve bir arkadaşın geliyor çok komik bir şey yapıyor, ilkine gülmüyorsun, ikincisine de gülmüyorsun, üçüncüde hıçkırıkların kahkahalara dönüşüyor, gözlerin parlıyor ve hala yaşlılar. İşte o an yüzünde bir araya gelen yağmur ve güneş gök kuşağını oluşturuyor. Bence üzüntülerin en iyi tedavisi gök kuşağıdır. Aksine beni ikna edebileceğini sanmıyorum.

Şaman, Tabii ki paylaşırım ama beni gözyaşlarımla güldürebilirse buna minnettar olurum. Aslında belki de herkes kendisine nasıl davranılmasını isterse öyle davranıyordur.

Ebru Ebru, şaman ben seni anladım hatta katılıyorum ama sen soruma cevap vermedin yaşadığın , seni derinden etkileyen kötü bir olayı dostuna anlatırmısın ?...

Şaman, Paylaşırım derken onu kast etmiştim, tabii ki anlatırım, dostlar başka niye var :) haa bir de üstüne beni neşelendirmek için :) Dostum yanımda olduğu sürece beni üzen durumu kafamdan çıkartabilmek, beynimi dinlendirmek hoş olur :)

Ebru Ebru, tamam anlaştık şimdi üzüntünü kederini paylaştıktan sonra şen kahkahalar gelir :) dost dediğinde öyle olmalı sen ağlarken arkasından güldürebilmeli ki bütün hisleri karşılıklı yaşayabilelim

Şaman, Ben de önce bir anlattırırım herhalde :) ama paylaşmam... Kimse de benimle benim üzüntülerimi paylaşmasın, dinlesin sonra da beni güldürsün...

Ebru Ebru, peki dostunun sahte bir kahkaha atmasını mı yoksa kalpten gülmesinimi tercih edersin. içinde acı keder olan birini kalpten güldürmek zor. düşündükçe iyice derinleşicek gibi konu

Şaman, Aslında ben ağlarken çok gülmüşümdür, hayatımda öyle güzel arkadaşlarım da oldu. gülmek derken sırıtmak demiyorum...

Ebru Ebru, gerçek gülmek , kalpten gelen .
bence sen en ufak fırsatta gülmek için bahaneler bulup hemen ortamı neşelendiren karşı tarafı üzmeyi sevmeyen ama yalnızken acılarını yaşayan birimisin yada hepsini içine atıp olmadık bir anda patlayan birimi?

Şaman, Yavaş yavaş bayağı özele giriyor, istersen birbirimizi takip edip yazışalım :)

Ebru Ebru, kusura bakma buraya yeni üye oldum ve siteyi keşfetmeye çalışıyorum

Şaman, yok yahu ne kusura bakacam :) belli ki siteyi daha tanımamışsın...

Ebru Ebru, evet ama her yerde sen varsın :)

Şaman, Diyorum ama sakalım yok :)

Ebru Ebru, hııımmm yanlış anlaşılıyor gibi her yerde senin yorumların var desem daha güzel olucak galiba

Bir nevi mumkun tamamen aynı hisseleri hissedemeyiz
  • Paylaş
2

Bazarov, İddianı desteklemeyi ya da genişletmeyi deneyecek misin yoksa mümkün dedin bitti mi :) Soyut bir konu kabul ediyorum ama biraz çomak sokmak istiyorum. Hiç karşındakinin tersine hissettiğin olmuyor mu örneğin?

Şeyma Kartal, Benim dusuncem bu 😊 kendi adıma konusuyorum bi arkadasımın sıkıntısını dinledigimde onun kadar uzulmesemde yine icim cız ediyor ne kadar beni ilgilendirmesede konu

Nasıl ki aynı amacı, aynı hayali, aynı hedefi paylaşabilen insanlar varsa, aynı şekilde duygu veya düşünceleri de paylaşabilen insanlar var. Bunun en basit örnekleri sürü zihniyeti, ekran karşısında izlenen filme verilen tepki ve "kalplerin bir olması" diye tabir edilen durumların gerçekliği verilebilir.
  • Paylaş
3

Bazarov, Açıklamayı okumamış ya da anlamamış olabilir misin?

Düşünce Hırsızı, Kendi yazdığınızdan bi'haber olabilir misiniz? En sondaki "Bir siz var mı sizden içeri?" sorusu dışındaki tüm başlık ve açıklama cümleleri benim yanıtladığım yönde bir soru yöneltiyor okuyana. Verilen cevaplara bakarsanız bana şu an sormakta olduğunuz sorunun cevabını da almış olursunuz.

Bazarov, Kendi yazdığımdan bihaber olamayacağıma göre kendimi iyi ifade edememişim sanırım.

Eğer karşındakine gerçekten değer veriyor, seviyor isen evet mümkün. Ya da bir çıkarın olmalı. Karşınkinin başına gelenler seni de etkilemeli ki üzülesin veya sevinesin.
  • Paylaş
1

Bazarov, Bana, değer vermek ya da sevmekle ilgili değil gibi geliyor. Çıkarın mutlak belirleyici olduğunu düşünüyorum. Hatta endişe ediyorum ki bazen sevdiğimiz kişinin üzüntü yaratan durumu bizim çıkarımıza olabilecekse içten içe bir sevinç bile duyuyor olabilir insan.

Eğer aynı dertleri ve sevinçleri birebir, daha önce yaşamış isek, tabii ki de mümkün. Yaşamamış olsak dahi, paylaşabiliriz, fakat her insan aynı değildir.
Bazılarımız hassas, bazılarımız "çok" hassas, bazılarımız katı vs ...

Aynı dert ve sevinçlere her birimiz (gözle göremesekte) farkı tepki veririz.
Empati yapabiliriz fakat, birebir yaşanmamış bir şeyi, 100% hissedebileceğimize inanmıyorum.
  • Paylaş
3

Bazarov, Benim kastettiğim şey seni hiç ilgilendirmeyen bir olayda bir başkası adına sevinebilmek ya da üzülebilmek.

Cemre Va, Eğer mümkünse o şey, birilerinin benim hislerimi paylaşması gerek. Lakin ben anlatamıyorum aklımdakileri kalbimdekileri

Bazarov, Sen üzüldüğün için birileri üzülebilir belki ama kalbinden geçenleri anlamalarını bekleme insanlardan zira bu büyük bir istek olurdu.

Insanin karakter ve duygu yapisiyla alakali kişiye göre değişir.
  • Paylaş
Paylasmak icin oncelikle karsimizdaki kisinin ne yasiyor oldugunu, ne hissediyor oldugunu anlamamiz gerekir. Her duygu evrenseldir. Bu acidan, bizim daha once hic hissetmedigimiz bir duygu olmasi pek mumkun degildir. Karsimizdaki kisinin o an yasadigi hissi biz de benzer bir olayda yasamayabiliriz fakat yasadigimiz baska anlar ve anilardan yola cikabiliriz onu anlamak icin. Kisiye eslik etmek, duygusuna alan tanimak onun icin yapabilecegimiz en kiymetli seydir.
  • Paylaş
Insan bir baskasinin hislerini paylasamaz ama empati kurabilir bence. .
  • Paylaş
Bu sorunun cevabını ben de istiyorumm
  • Paylaş
1

Bazarov, Buradan, senin paylaşamadığın sonucu mu çıkıyor?

Ayni durum ve kosullarda bulunduysan yada bulunuosan bence mumkun
  • Paylaş
5

Güzin Turhan, Bu gercektende mumkun olan bir durum degil. Cunku hepimzn bakis acisi, algisi, deneyimleri, aile yapisi farklidir. Mewlananinda dedgi gibi senin anlattgn karsndakinin anladgi kadardr diye. Belki karsidaki kisinin hislerine yuzde yuz tercuman olamasakta kiyisndan kösesnden tutabldigimz zamanlar olmustur

Güzin Turhan, Bu gercektende mumkun olan bir durum degil. Cunku hepimzn bakis acisi, algisi, deneyimleri, aile yapisi farklidir. Mewlananinda dedgi gibi senin anlattgn karsndakinin anladgi kadardr diye. Belki karsidaki kisinin hislerine yuzde yuz tercuman olamasakta kiyisndan kösesnden tutabldigimz zamanlar olmustur

Güzin Turhan, Bu gercektende mumkun olan bir durum degil. Cunku hepimzn bakis acisi, algisi, deneyimleri, aile yapisi farklidir. Mewlananinda dedgi gibi senin anlattgn karsndakinin anladgi kadardr diye. Belki karsidaki kisinin hislerine yuzde yuz tercuman olamasakta kiyisndan kösesnden tutabldigimz zamanlar olmustur

Güzin Turhan, Bu gercektende mumkun olan bir durum degil. Cunku hepimzn bakis acisi, algisi, deneyimleri, aile yapisi farklidir. Mewlananinda dedgi gibi senin anlattgn karsndakinin anladgi kadardr diye. Belki karsidaki kisinin hislerine yuzde yuz tercuman olamasakta kiyisndan kösesnden tutabldigimz zamanlar olmustur

Bazarov, Açıklamada belirtmeye çalıştım ama ya ben beceremedim ya da siz okumuyorsunuz. Aynı şartlarda olmadan paylaşmaktan bahsediyorum.

Paylaş a tıklıyosun oluyor:) bak ne kadar kolaymış:)
  • Paylaş
2

Ömer K., Sadece Paylaş mi e hadi bakalim ne olacak :)

Bazarov@mkemaltastekin çok sık espri yapmasan kral adamsın aslında

Ben empatiye inanmıyorum. Kimse kimsenin yerine kendisini koyup düşünemez hissedemez. Öyle olsaydı insanlar hoşlanmadıkları hareketi karşısındaki insana yapmazdı birbirlerine düşünceli yaklaşırlardı. Yani aynı hisleri paylaşmak sadece sözde kalıyor mümkünü yok.
  • Paylaş
1

Bazarov, Sonucuna katılabilirim ama açıklamana katılamayacağım. İnsanların empati kurmaması böyle bir kavramın var olmadığı anlamına gelmez

Sonraki Soru
HESAP OLUŞTUR

İstatistikler

211 Görüntülenme18 Takipçi14 Yanıt